Simeon de Styliet

Hij werd rond 389 geboren te Sis (in de provincie Cilicië = Zuid-Oost-Turkije). Aanvankelijk hoedde hij de schapen van zijn ouders. In 410 trad hij in bij het klooster Eusebona bij Teleda, maar hij werd er in 412 uit gezet. Dat kwam zo. Hij had een touw zo strak om zijn middel gebonden, dat het in zijn vlees sneed en volkomen vergroeide met zijn lichaam. De wond etterde en stonk afschuwelijk. Toen dat aan het licht kwam, hebben zijn medebroeders hem ervan bevrijd en vervolgens weggestuurd, omdat ze zulke uitzinnige boeteplegingen niet in hun midden duldden.

Hij trok zich terug als kluizenaar bij het klooster Telanissus (Deir Sim'an, het latere zuilenheiligdom tussen Antiochië en Haleb [= Aleppo] in Syrië). Soms vastte hij veertig dagen; dan dronk hij slechts een mengsel van water, azijn en zout. Toen de toeloop van pelgrims te groot werd, koos hij in 423 voor het leven op een pilaar (eerst een van drie meter, later een van tussen de zestien en achttien meter hoog).

Hier woonde hij zevenendertig jaar lang. Grote menigten kwamen naar zijn preken luisteren. Zijn voorbeeld om tussen hemel en aarde te leven vond navolging en zo ontstonden de pilaarheiligen (stylieten). Als deze berichten niet zouden zijn bevestigd door grote tijdgenoten, zouden wij ze waarschijnlijk naar de categorie van wonderverhalen hebben verwezen.

Over zijn sterfdag verschillen de bronnen: genoemd worden 29 juni, 24 juli en 3 september.

Kort na zijn dood werd de plaats waar hij leefde een bedevaartsoord. Rondom de zuil, die hij bewoond had, werd een basiliek gebouwd (Qalat Sam'an, in Syrië).

Hij is patroon van de herders.