Valentinus van Passau

Valentinus kwam tegen het einde van 4e eeuw naar Passau aan de Donau om de heidenen daar het evangelie te verkondigen. Maar hij vond geen gehoor. Nu meende hij dat de oorzaak lag in het feit dat hij op eigen houtje met de prediking begonnen was, zonder uitdrukkelijk toestemming te vragen aan de paus. Hij trok dus naar Rome en vroeg de paus officieel om toestemming om het evangelie te verkondigen. Bij terugkomst bleek echter dat het niets hielp: de mensen bleven doof. Nu ging hij weer terug naar de paus in Rome met het verzoek of hij een andere zending kon krijgen. Maar de paus wijdde hem tot bisschop en stuurde hem weer terug naar de omgeving van Passau.

Bij terugkomst bleek er andermaal niets veranderd. Erger nog, de mensen maakten hem tot voorwerp van spot en pesterijen. Toen bracht Valentinus Jezus’ woord in praktijk: "Als ze uw woord niet willen aannemen, schud dan het stof van uw voeten en ga naar een volgend dorp." Zo trok hij zich terug naar Tirol. Daar werd hij met open armen ontvangen. Hij bracht er in dienst van de Heer veel goeds tot stand.

Tegen het eind van zijn leven trok hij zich terug in een kluizenaarscel bij Maïs. Daar stierf hij, omringd door zijn monniken.

In 764 bracht hertog Tassilo III zijn stoffelijk overschot naar de St-Stephansdom te Passau. Zo rust hij alsnog temidden van de mensen die hem aanvankelijk niet in hun midden wilden hebben.

Hij is patroon van Passau; bovendien de beschermheilige van pelgrims en van het vee; zijn voorspraak wordt ingeroepen voor noodlijdenden in het algemeen, epileptici (overgenomen van Valentinus van Terni) en jicht- en pestlijders en tegen kramp.