Julianus van Antinoë

Julianus van Antinoë (ook van Antiochië , Syrië), Egypte; weldoener & martelaar met zijn vrouw Basilissa en Antonius , een priester, Anastasius , een pasgedoopte, alsmede Marcionilla en Celsus , een moeder met kind; † tegen 302 .

Zoals vele christenen uit de begintijd van het christendom, leefden Julianus en Basilissa in de verwachting, dat Christus spoedig op aarde zou terugkomen om het Koninkrijk van God voorgoed te vestigen. Zij gaven uiting aan hun geloofsovertuiging door af te zien van seksuele gemeenschap. Die was immers gericht op de toekomst; maar in de nabije toekomst zou het paradijs aanbreken...
Van hun ruime middelen richtten zij twee gasthuizen in: één voor mannen: daar zorgde Julianus voor; en één voor vrouwen onder leiding van Basilissa.
Tijdens de christenvervolgingen onder keizer Diocletianus (284-305) werden de twee gasthuizen in brand gestoken. Zijzelf moesten met nog een
aantal anderen omwille van Christus de marteldood ondergaan.
Naast 302 vinden we ook als sterfjaar 311. Volgens een oude legende zou Basilissa aan de moordpartij zijn ontsnapt en elders op hoge leeftijd een natuurlijke dood gestorven zijn.

Misschien dat deze Julianus aan de basis staat van de beroemde legende over Julianus de Herbergzame? (zie 29 januari).