Vaulry van Limoges

Hij was afkomstig uit de buurt van Reims. Op zijn 30ste ongeveer besloot hij een pelgrimstocht te maken naar de relieken van Sint Martialis († ca 250; feest 30 juni) te Limoges. Daar bad hij om duidelijkheid te krijgen over wat hij met zijn verdere leven zou aanvangen. Om zijn gebed kracht bij te zetten, hield hij er een strenge levenswijze op na. Dat trok de aandacht van de plaatselijke geestelijken. Zij boden hem een stuk land aan om er een kluizenarij te beginnen. Later zou daar de kerk van Saint-Julien verrijzen († 303; feest 28 augustus). Sindsdien heet die plek Saint-Vaury.

Het duurde niet lang of hij werd bezocht door mensen met kwalen of problemen. Velen wist hij te genezen of de juiste weg te wijzen. Zo bracht hij de rest van zijn leven door. Hij stierf op hoge leeftijd, wellicht was hij 90 jaar. Volgens zeggen vonden alle zieken die bij zijn uitvaart aanwezig waren, genezing.

Hij werd bijgezet in de kerk van Saint-Julien. Zijn graf werd een toevluchtsoord voor lichamelijk en geestelijk gekwetste mensen. Telkens als er sprake was van een bijzondere gebedsverhoring, werd de klok van de kerk geluid. Dat gebruik gaat terug op het verhaal dat de klokken vanzelf begonnen te luiden op het moment van zijn dood.