Benedict Biscop

Hij was afkomstig uit de hoogste kringen van Northumbrië en moet daar geboren zijn rond 628. Zijn jeugd bracht hij door in dienst van koning Oswy († 670; sterfdag 15 februari). In zijn leven ondernam hij vijf pelgrimstochten naar Rome, alle van beslissende invloed op zijn leven.
De eerste vond plaats in 653 in gezelschap van Sint Wilfrid van York († 710; feest 24 april). Eenmaal terug voerde hij in Noord-Engeland de Romeinse riten in, waar tot dan toe de Keltische riten van de Ierse monniken hadden gegolden.
Op de terugweg van zijn tweede pelgrimstocht in 666 trad hij in bij de benedictijnen op het eiland Lérins voor de kust van Marseille. Op verzoek van paus Vitalianus († 672; feest 27 januari) vergezelde hij twee jaar later tezamen met Adrianus († 710; feest 9 januari) Sint Theodorus († 690; feest 19 september) naar Engeland die zojuist was benoemd tot aartsbisschop van Canterbury. Kort na aankomst benoemde Theodorus Benedict tot abt van de door Augustinus († 604; feest 27 mei) gestichte St-Petrusabdij in Canterbury.
Na terugkomst van zijn derde pelgrimstocht stichtte hij met behulp van koning Egfrith van Northumbrië de St-Petrusabdij te Wearmouth; dat moet rond 675 geweest zijn. Hij nodigde Frankische metselaars uit om voor het eerst in Engeland stenen kerken te komen bouwen. Bovendien liet hij kunstenaars overkomen die de glasschilderkunst introduceerden.
Na terugkomst van zijn vierde pelgrimstocht stichtte hij in 682 de St-Paulusabdij te Jarrow.
In 685 maakte hij zijn vijfde en laatste pelgrimstocht naar Rome.

Belang van Benedict

Benedict was enorm belangrijk voor de kerkelijke kunst en cultuur. Behalve dat hij de eerste was die stenen kerken liet bouwen en gebrandschilderd glas liet vervaardigen, ontving hij op al die reizen een schat aan boeken en kerkelijke kunstvoorwerpen. Zijn boekenbezit was waarschijnlijk de rijkste verzameling van heel Engeland. Hij voerde de regel van zijn naamgenoot Sint Benedictus († 550; feest 11 juli) in in de door hem gestichte abdijen. Op zijn laatste reis vanuit Rome, bracht hij de hoofdcantor van de Sint-Pieter mee om in Engeland de Romeinse zangkunst te leren aan de monniken in de door hem gestichte abdijen.

Tegen het eind van zijn leven werd hij getroffen door een afschuwelijke ziekte van toenemende verlamming, waarschijnlijk multiple sclerose. Binnen drie jaar was hij geheel verlamd. Op zijn sterfbed bezwoer hij zijn monniken de goede geest én zijn boeken zorgvuldig te bewaren.

Het was zijn leerling Beda Venerabilis († 735; feest 25 mei) die een levensbeschrijving van hem bezorgde. In 970 werden zijn relieken overgebracht naar de abdij van Thorney. Ook Glastonbury beroemde zich erop relieken van hem te hebben.

Hij geldt als patroonheilige van de kunst, van kunstenaars, vooral schilders, met name in dienst glasschilders en voorts van musici en zangers.