Marcellus I Paus

Marcellus werd op 27 mei van het jaar 308 tot paus gekozen. Op dat moment waren er vier jaren voorbijgegaan sinds de dood van de vorige paus, Marcellinus († 304; feest 26 april). Het was in de tijd dat Maxentius keizer was (307-312). Hij haatte de christenen. Daarom probeerde hij de belangrijkste van allemaal, de bisschop van Rome, Marcellus dus, op alle mogelijke manieren te vernederen. Maxentius liet Marcellus arresteren en veroordeelde hem tot dwangarbeid tussen de beesten. Zo was de bisschop van Rome werkzaam als stalknecht.

Na enige tijd wist Marcellus te ontsnappen en verborg zich in het huis van een vrouw die Lucina heette († 308; feest 7 juni). Zij had haar huis laten ombouwen tot kerkruimte. Maar Maxentius kwam alles te weten. Opnieuw arresteerde hij Marcellus. Voor straf liet hij het huis van Lucina ombouwen, nu tot beestenstal. Daar werd Marcellus weer aan het werk gezet tot hij van uitputting stierf. Hij was dus alles bijeen nog geen twee jaar paus geweest. Bovendien had hij nauwelijks de gelegenheid gehad om zijn functie uit te oefenen. Hij wordt dan ook beschouwd als martelaar: iemand die zijn leven heeft gegeven voor zijn geloofsovertuiging.

Hij werd bijgezet in de catacomben van Priscilla. In de middeleeuwen ging er een deel van schedel als reliek naar de beroemde abdij van Cluny. In die plaats heeft hij nog altijd een kerk die aan hem is toegewijd.

Hij is patroon van de stalknechten.