Sulpitius II Pius van Bourges

Na zijn dood werd hij bijgezet in het klooster Navarium vlak buiten Bourges, waar hij een kerk had laten bouwen op de plaats van een kapelletje dat Notre-Dame-de-la-Nef of de-la-Navire (Onze-Lieve-Vrouw van het Schip) heette, de aanlegplaats van boten tussen de rivieren Yèvre en Auron. Hij is nu vooral beroemd door de kerk die aan hem is opgedragen in Parijs, de St-Sulpice, waar een deel van zijn relieken rust en die later werd getooid met wandschilderingen van Eugène Delacroix. Deze kerk leidde ertoe dat zijn naam staat voor honingzoete religieuze kunst. Zie ook Jean Olier († 1657; feest 2 april). Ook de St-Sulpice in Bourges heeft enige relieken.

Hij is patroon van Bourges en Diest (St-Sulpitiuskerk); van de sulpicianen; zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen huidziekten en jicht.

Hij wordt afgebeeld als bisschop (tabberd, staf, mijter) met aartsbisschoppelijke kruisstaf. Scènes: als kind in de kerk, aalmoezen uitdelend, benoeming tot bisschop, als voorspreker voor koning Dagobert, geneest zieken, ontvangt een daalder voor de bouw van een kerk, wijst een zondaar openlijk terecht (de demon vlucht in een boom), straft op zondag werkende boeren, graflegging en dodenwake.