Maxim van Servië

Hij was een zoon van de koning Stefanus van Servië, bijgenaamd 'De Blinde'. Zijn moeder was de heilige Angelina († ca 1510; feest 10 december). In 1486 volgde hij zijn vader op, maar tien jaar later deed hij afstand van de troon ten gunste van zijn broer Jovan. Hij gaf de voorkeur aan het monnikenleven, trad in het klooster van Manasija en nam de naam Maxim aan. Door de dreiging van de Turken zag hij zich genoodzaakt de Roemeense bergen in te vluchten. Daar werd hij gewijd tot aartsbisschop van Wallachije wat hem de titel gaf van Metropoliet van de Servische kerk. Eén van zijn belangrijkste daden was de verzoening tussen de twee elkaar bestrijdende generaals Bogdan en Radul.

Tegen het eind van zijn leven keerde naar hij zijn geboortegrond terug, stichtte er het klooster Krusedol en liet er het grafmonument voor zijn familie bouwen, 1512. Reeds bij zijn dood in 1516 werd hij vanwege zijn godsdienstige levenswandel beschouwd als een groot heilige. Hij werd bijgezet in de crypte van de kloosterkerk te Krusedol. Nog geen tien jaar na zijn dood was hij al heilig verklaard.

Hij wordt vooral vereerd als Turkenbestrijder, wat toentertijd zowat gelijkstond met 'heilig'.