Germanicus van Smyrna

In de brief over Polycarpus' marteldood wordt apart melding gemaakt van Germanicus: 'De duivelse vijand sliep niet. Hij bediende zich van alle trucjes om enkele broeders tot geloofsafval te brengen. Maar zonder succes. Onafgebroken stond de genade van Jezus Christus hen ter zijde. Zij hield hen overeind en hielp hen de glibberige listen van de slang te doorzien. En als er al een paar waren die aan het wankelen werden gebracht, was daar het voorbeeld van Germanicus, die de anderen bemoedigde met zijn standvastigheid. Deze heilige dienaar Gods was al voor de wilde beesten gegooid, toen de proconsul in een vlaag van menselijk gevoel hem aanried aan zichzelf te denken, en zijn toekomst in het oog te houden. Want - zo had hij wel begrepen - aardse goederen interesseerden hem blijkbaar in het geheel niet. Maar hij keek de proconsul minachtend aan. En met een superieure glimlach zei hij, dat hij liever duizend keer het leven verloor dan uit zijn handen een of andere beloning te mogen ontvangen. Daarop stapte hij recht op een leeuw af die in zijn richting kwam; dan maar zo gauw mogelijk dood tussen de klauwen en de tanden van het ondier. Op die manier kon hij niet alleen snel zijn verscheurde lichaam verlaten, maar ook deze plek, waar alles alleen maar moord en doodslag ademde. Bij het zien van deze heldhaftige daad reageerde het publiek met bewondering en iets van spijt dat het zo snel afgelopen was. Dat laatste gevoel bleek toch het sterkste en nu deed het duizendkoppige publiek het theater schudden op zijn grondvesten terwijl het riep: "Weg met die goddelozen. Ga Polycarpus zoeken!"'

Zie verder Polycarpus van Smyrna: 23 februari.