Meinrad van Einsiedeln

Meinrad werd tegen het eind van de achtste eeuw geboren te Sülichgau in de buurt van Rottenburg (Württemberg). Hij trok zich als priestermonnik terug op het monnikenschiereiland Reichenau. Weer later zocht hij de stille eenzaamheid op van het 'Finster' Wald' (= Donkere Bos) aan de Sihlsee. Daar leefde hij in een kluizenaarswoning ('Einsiedelei').

Vele mensen wisten hem daar te vinden. Ze ondernamen de reis naar hem toe om goede raad, inspiratie of vergeving te verkrijgen. Zo kreeg hij eens - aldus het verhaal - bezoek van twee onverlaten die meenden dat hij in zijn kluizenarijtje veel geld verborgen hield. Was hij immers niet van aanzienlijke komaf? En al die schenkingen die hij ontving van de pelgrims? Meinrad had, gastvrij en liefdevol als hij was, de twee onthaald op voedsel en onderdak. Daar hadden ze misbruik van gemaakt door hem de hersens in te slaan en vervolgens op zoek te gaan naar de vermeende schatten. In het huisje was niets te vinden. Ook niet in het kapelletje ernaast, waar de monnik elke dag de mis las.

Het enige wat ze aantroffen, waren twee raven die Meinrad gezelschap hadden gehouden vanaf het moment dat hij ze in een ijzige winter van de hongerdood had gered. Deze beide dieren zetten het op een verschrikkelijk krijsen en stortten zich op de twee moordenaars. Ze volgden ze waar ze op hun vlucht ook maar naar toe gingen: ze wisten zelfs de herberg binnen te dringen waar de twee tenslotte een goed heenkomen hadden gezocht. Zo werden ze gegrepen, en met de dood gestraft.

In 937 stichtte Benno van Metz († 940; feest 3 augustus) boven zijn kluis een klooster, dat naar Meinrads kluizenaarswoning Einsiedeln werd genoemd. Everardus werd de eerste abt († 958; feest 14 augustus).

Legende
Een legende weet nog te vertellen hoe de inwijding van de Meinradskapel en van de kloosterkerk die aan Maria zou worden toegewijd, in zijn werk is gegaan.

In de dagen die aan de feestelijke wijding voorafgingen, hadden zich vele gasten, pelgrims en kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders ter plaatse verzameld. Bisschop Konrad van Konstanz († 975; feest 26 november) kon in de laatste nacht de slaap niet vatten en begaf zich midden in het pikkedonker naar de kloosterkerk om er te bidden. Plotseling werd hij omgeven door een hemelse liturgie. Christus zelf verscheen in bisschoppelijk ornaat, juist zoals hij zelf, Konrad, morgen gekleed zou zijn voor de wijdingsplechtigheid. De vier evangelisten assisteerden Hem, evenals Petrus en de grote Paus Gregorius: ze gaven onze Heer mijter, staf en wijwaterkwast aan. Talloze andere heiligen woonden de plechtigheid bij. Ook Maria was natuurlijk aanwezig. Tenslotte werd de kerk aan haar toegewijd. Zij troonde boven het hoogaltaar. Engelen deden intussen het werk van misdienaars en acolieten: ze zwaaiden met het wierookvat, droegen toortsen, gaven de nodige antwoorden, musiceerden en zongen hemelse misgezangen. Konrad neuriede mee.

Toen het schouwspel ten einde was, raakte bisschop Konrad in verlegenheid. Nu de kapel door de Heer Jezus zelf was ingewijd, kon hij dat morgen toch niet nog eens over doen?Hij verkeerde zolang in tweestrijd, dat hij door de monniken tot spoed moest worden gemaand. De openingsgezangen waren al aan de gang en de bisschop was nog niet eens met de voorbereidingen begonnen...! Ze reikten hem zijn tabberd, mijter en staf; ze droegen wijwater en wierookvat mee.

Plotseling klonk luid en duidelijk dwars door de liturgische gezangen heen een stem van boven: "Laat maar, broeders; het hoeft niet meer. De kapel is al ingewijd door God zelf." Iedereen viel stil. Toen vertelde bisschop Konrad wat hij die nacht had meegemaakt. Uit dankbaarheid voor dit grote wonder werd een prachtig genadebeeld van Maria gemaakt en boven op het hoofdaltaar geplaatst, juist zoals Konrad het had gezien. Jaarlijks komen er nog duizenden pelgrims naar deze plek; en elk jaar wordt op de gedenkdag van dit wonder, 14 april, de zogeheten 'engelenwijding' gevierd.

In 1039 werden Meinrads relieken van Reichenau overgebracht naar Einsiedeln waardoor het nog meer bedevaartgangers trok.

Hij geldt als patroon van Einsiedeln en omgeving.