Marie Poussepin

Marie werd geboren op 14 oktober 1653 als oudste dochter van Claude Poussepin en Julienne Fourrier. Vader was belastingambtenaar in het Franse plaatsje Dourdan, en dreef daarnaast een zijdespinnerij. Moeder was een gelovige vrouw; zij was als penningmeesteres betrokken bij allerhande liefdadigheidswerk dat geleid werd door Pater River, een leerling van Vincentius a Paolo († 1660; feest 27 september).

Marie zelf besteedde een goed deel van haar jonge jaren aan de zorg voor haar zieke moeder en aan de opvoeding van haar jongere broertjes en zusjes. Marie was 22, toen moeder uiteindelijk stierf. Nu verlangde zij ernaar om een klooster in te gaan, maar zij werd gevraagd moeders plaats over te nemen in de zorg voor de financiën van de liefdadigheidsinstellingen. Bovendien werd nu vader ziek en dreigde zijn zijdefabriek failliet te gaan; ook daar nam zij de leiding in handen en met veel moeite en doorzettingsvermogen wist zij alles in goede banen te leiden. In die tijd sloot zij zich aan bij de tertiarissen van de dominicanessen .

Toen vader in 1690 stierf bestemde ze het grootste deel van haar erfenis voor de armen, liet de leiding van de fabriek over aan haar oudste broer die intussen meerderjarig was geworden, en trok zich terug in het 25 kilometer meer naar het zuiden gelegen Sainville om zich te bezinnen op de rest van haar leven. Daar stichtte ze in 1696 een zustercommuniteit naar het voorbeeld van de dominicanessen ; ze noemden zich Zusters van Barmhartigheid, in de volksmond Jacobijntjes genoemd. Later, pas in 1897, zouden ze kerkelijke erkenning verwerven onder de naam ‘Dominicanessen van Liefde van de Opdracht in de Tempel van de Allerheiligste Maagd Maria’. Ze openden een school voor arme kinderen uit de buurt en zetten gezondheidszorg op poten voor de boerenbevolking. De congregatie groeide uit en vestigde zich in verschillende plaatsen op het Franse platteland.

Tot op hoge leeftijd gaf zij liefdevol leiding aan de Congregatie en paste de vaardigheden toe die ze vroeger had opgedaan, toen ze voor haar moeder moest zorgen en de leiding van de fabriek van haar vader overnam. Ze stierf in Sainville, 90 jaar oud.

In 1913 kreeg de schilderes Gwen John de opdracht een portret van Marie te vervaardigen aan de hand van een bidprentje waarop zij vlak na haar dood was afgebeeld. Het schilderij was bestemd voor de zusters in het Parijse voorstadje Meudon, de plaats waar de schilderes zelf gewoon was naar de kerk te gaan. Het bleek zo’n succes dat zij gevraagd werd om voor alle huizen van de congregatie zo’n portret te schilderen. Alles bijeen werden het er vijftien. Eén ervan hangt sinds 1976 in het Barber Institute, verbonden aan de universiteit van Birmingham.

Marie Poussain werd door paus Johannes Paulus II zalig verklaard op 20 november 1994. Hij zei over haar: ‘Geloof dient gepaard te gaan met daden van liefde. Op die daden van liefde heeft Marie Poussin zich toegelegd van kinds af aan. Zij verlangde ernaar om in haar geboortestreek als dominikaner tertiaris vooral zorg te besteden aan hulpbehoevenden. Zij verstond de kunst om in de geringsten der onzen de aanwezigheid van de Heer te onderkennen. In de dienst aan de armen beleefde zij reeds de weldadigheid van het Koninkrijk Gods. Zij wilde van haar hele leven één groot liefdesgeschenk maken voor de Heer, geheel in overeenstemming met de regel van de door gestichte Congregatie van de Dominikaner Liefdezusters van Barmhartigheid van de Opdracht in de Tempel van de Allerheiligste Maagd Maria.’