Silvanus van Emesa

Men liet ze eerst in de gevangenis verhongeren. Vervolgens werden ze aan de wilde dieren voorgeworpen, maar die lustten ze niet. Toen liet men hen gewoon achter, waarop ze van uitputting stierven.
Medechristenen kwamen hen in de nacht ophalen om ze te begraven.

Met hun levensbericht is dat verbonden van Julianus van Emesa († 312; feest 6 februari). Hij was arts in Emesa. Over hem wordt verteld: "Toen bisschop Silvinus naar de plaats van zijn terechtstelling werd geleid kwam hij hem opzoeken." Maar dat klopt niet met de berichten over Silvinus. Daar lezen we immers dat de beulen hem en zijn gezellen eerst in de gevangenis lieten verhongeren. Vervolgens werden de gevangenen aan de wilde dieren voorgeworpen, maar die lustten ze niet. Toen liet men hen gewoon achter, waarop ze van uitputting stierven. Medechristenen kwamen hen in de nacht ophalen om ze te begraven. Uit het vervolg mogen we opmaken dat Julianus veeleer behoorde tot de christenen die het stoffelijk overschot van de drie martelaars kwamen bergen. Dat komt in ieder geval goed overeen met zijn sterfdatum: ruim een week na Silvanus. Prompt werd hij zelf aangehouden en gekruisigd. Hij kwam aan zijn eind doordat men hem een spijker in het hoofd dreef.
^{Bau.1925; Kib.1990; Lin.1999; Mül.1860; SHC.1985}