Arnulf van Cysoing

Hij was wapendrager in dienst van een adellijk heer die tegelijk zijn peetvader was. Van hem staat opgetekend dat hij alles wat hij bezat prijsgaf aan de armen. Op een dag bracht hij stiekem broden naar de armen. Maar andere dienaren hielden hem tegen en vroegen wat hij onder zijn hemd droeg. Hij vreesde betrapt te worden op diefstal, maar toen zij met geweld zijn hemd openscheurden, vielen er ook tot zijn eigen verbazing - houtsplinters uit.
Zijn heer had vijanden. Met zijn drieën kwamen ze aanrijden. Geen ontsnappen aan. Maar Arnulf zei tegen zijn meester: “Neemt u mijn paard, dat is jonger en vlugger dan het uwe. Mij zullen ze immers niks doen, want ik heb hun ook niks gedaan.” Maar dat was een misrekening. Zij namen het hem kwalijk dat hij zijn meester had laten ontsnappen. Ze knoopten hem op aan een boom, en lieten hem uren lang hangen. Maar wonderlijk genoeg mankeerde hij niets. “We willen ons het plezier niet laten ontnemen hem dood te zien gaan.” Uit alle macht probeerden ze de strik aan te trekken. Planten hun voet tegen de boomstam en trokken en drukten uit alle macht…
Het touw is lange tijd bewaard gebleven en bewerkte allerhande genezingen en andere mirakels. Uiteindelijk zijn alle relieken van Arnulf inclusief het touw verloren gegaan tijdens de troebelen van de Reformatie in de 16e eeuw.
Volgens zeggen was Arnulf de vader van de latere bisschop Godfried van Arras.