Pouange van St-Pouange

Volgens de overlevering stamde hij uit een aanzienlijke christelijke familie, woonachtig in of nabij Troyes. De meeste tijd besteedde hij aan het genot van de jacht en andere pleziertjes. Tot hij op een dag werd aangeraakt door de genade. Hoe dat verliep wordt niet verteld. Maar hij besloot te pelgrimeren naar de apostelgraven in Rome, en kwam er als een ander mens vandaan. Hij trok zich terug op een landgoed, zo’n  zes kilometer verwijderd van Troyes. Daar leidde hij een gestreng leven; voedde zich met de schaarse middelen die de grond hem bood, en ging weliswaar gekleed in een elegant lang gewaad, maar daaronder droeg hij op het blote lijf een hard harig geval, dat hem gedurig moest herinneren aan de misstappen van voor zijn bekering.

Toen hij stierf begroef men hem op dat landgoed en bouwde er een kapel. Daaruit groeide het naar hem genoemde plaatsje Saint-Pouange. Zijn relieken werden halverwege de 16e eeuw door Reformatoren verbrand; de as lieten ze verwaaien in de wind.