Reginald van Orléans

Hij werd in 1183 geboren te S.-Gilles, even ten westen van Reims. Hij begon zijn kerkelijke carrière als professor in het kerkelijk recht aan de universiteit van Parijs (1206-1211). Vanaf 1212 was hij decaan van de religieuze leefgemeenschap St-Aignan te Orléans. Daar ontmoette hij in 1218 de heilige Dominicus († 1221; feest 8 augustus). Niet lang daarna sloot hij zich aan bij de nieuwe orde die Dominicus zojuist had gesticht, de orde der predikheren of Dominicanen .

Dominicus had hooggespannen verwachtingen van Reginald. Deze stichtte dan ook nieuwe kloostervestigingen naast de beroemdste universiteiten van die tijd: te Parijs (Frankrijk) en Bologna (Italië). Maar midden in zijn bloei stierf hij plotseling, zevenendertig jaar oud. Hij wordt beschouwd als één van de belangrijkste volgelingen van Dominicus uit de begintijd.

Hij wordt - naast Antonius van Padua († 1231; feest 13 juni) - aangeroepen voor het terugkrijgen van verloren voorwerpen. Ook wordt zijn voorspraak gevraagd tegen koortsaanvallen.