Margareta van Cortona

Onder: Overweging door Margareta

Zij werd in 1247 geboren te Laviano (bij Castiglione del Lago) als dochter van een Toscaanse wijnboer. Na een losbandig luxueus leven bekeerde zij zich in 1274 van de ene op de andere dag tot een leven van heiligheid. Dat werd veroorzaakt door de onverwachte, gewelddadige dood van haar rijke minnaar Arsenio. Hij was de kasteelheer van Montepulciano; van hem had ze een buitenechtelijk kind. Ze huilde van berouw over haar zondig leven en bekommerde zich nog weinig om het kind dat het gevolg was van haar zondige leven. Eerst schreeuwde zij 's nachts haar jeugdzonden vanaf het dak van haar huis. Later beleed ze ze openlijk in de kerk van Laviano.
In 1288 trad zij toe tot de franciscaner tertiarissen in Cortona.
Zij leidde voortaan een  streng boeteleven om haar vroegere misstappen goed te maken. Ze geselde zich, at nauwelijks en verwondde zelfs haar gezicht om zich van haar fysieke schoonheid te ontdoen. Vanwege deze strenge levenswijze, haar hulp aan noodlijdenden en haar mystieke ervaringen, werd ze algemeen beschouwd als een groot heilige. Toen ze stierf, `was haar lichaam uitgeteerd, maar van haar engelengelaat straalde louter vreugde'.

Haar (vermeend ongeschonden) stoffelijke resten bevinden zich in het Santuario di S. Margherita te Cortona. Zij werd in 1728 heilig verklaard door paus Benedictus XIII († 1730).

Zij is beschermheilige van de plaats Cortona; patrones van boetelingen en van berouwvolle prostituees.

Zij wordt afgebeeld als franciscanes; met geselroede, boetegordel en doodshoofd (boetesymbolen); met een hond (die soms de zoom van haar jurk in de bek neemt en haar naar een kadaver leidt); met kruisbeeld bij zich, soms Christus’ martelwerktuigen; met de lelie van de maagdelijkheid….