Alexandra van Alexandrië

Een oude beschrijving van kluizenaars en kluizenaressen vertelt over haar: "Er was een jongeman smoorverliefd op Alexandra. Maar zij gaf veel meer om Christus. Als zij met hem zou trouwen, zou hij dat altijd blijven voelen. Vandaar dat zij er de voorkeur aan gaf om zich in een grafspelonk op te sluiten; er was alleen een opening om in haar behoeften te voorzien. Mensen vroegen hoe zij dat volhield, zo alleen. Daarop zou zij geantwoord hebben: 'Van zonsopgang tot negen uur 's morgens breng ik in gebed door; daarna ga ik een uur lang spinnen; voor de rest overweeg ik de geschriften van de apostelen, de woestijnvaders en de kronieken van de martelaars en word ik verteerd door het verlangen ze te mogen navolgen. 's Avonds na het dankgebed eet ik iets. De nacht breng ik bijna geheel in gebed door.' Na twaalf jaar zo in haar grafspelonk te hebben geleefd, is zij gestorven."