Coleta Boilet

Zij werd geboren op 13 januari 1381 in Corbie, Picardië, Frans-Vlaanderen. Haar ouders waren al op gevorderde leeftijd, toen zij geboren werd. Lange tijd had het er zelfs naar uitgezien dat ze helemaal geen kinderen konden krijgen. Daarom hadden ze in hun gebeden Sint Nicolaas († ca 350; feest 6 december) om hulp en voorspraak gevraagd. Ze waren dolgelukkig met hun dochter en drukten hun dankbaarheid uit door het te vernoemen naar Sint Nicolaas: Coleta.

Op haar 18e verloor ze haar beide ouders. Ze weigerde het huwelijk dat haar voogd, een abt, voor haar had geregeld. Ze verlangde liever een leven in dienst van God. Aanvankelijk sloot zij zich aan bij de Begijnen . Vervolgens leidde ze het leven van een kluizenares volgens de regel de franciscaner tertiarissen . Uiteindelijk trad ze in bij de clarissen in haar woonplaats.

In een droom verscheen haar eens de heilige Franciscus van Assisi († 1226; feest 4 oktober); hij was met Sint Clara († 1253; feest 11 augustus) de grondlegger van haar kloosterorde. Hij droeg haar op om de goede geest terug te brengen in de vervallen orde der franciscanen en de vrouwelijke tak ervan, de clarissen. Ze werd algemeen overste en begon in vele Europese kloosters prompt met het herstel van de goede geest, vooral op het punt van de armoede en de mentaliteit. Daarnaast stichtte zij zelf nog zeventien nieuwe vestigingen (o.a. Le Puy-en-Velay); deze zusters staan sinds 1471 bekend als clarissen-coletinnen of arme claren.

Het schijnt dat er rond haar persoon veel wonderen en visioenen hebben plaats gevonden. Zo zou een man uit de dood tot leven hebben gewekt. Ook zou Maria haar eens verschenen zijn, waarbij ze Coleta een in stukken gehakt kind zou hebben laten zien met de woorden: "Zo en nog erger doen de zondaars met mijn zoon Jezus." Het was de tijd van het pauselijk schisma: naast de officiële pausen te Rome resideerden er tegenpausen in de Zuid-Franse stad Avignon. Beide partijen betwistten elkaar op beschamende wijze het leiderschap van de katholieke kerk. Vandaar dat zij tussen haar drukke bezigheden door nog gelegenheid vond om Sint Vincentius Ferrer († 1419; feest 5 april) te steunen bij zijn arbeid om het pauselijk schisma te herstellen.

In haar gebedsleven had zij een bijzondere devotie voor de lijdende Jezus. Coleta stierf tenslotte in het door haar gestichte klooster te Gent.

Met het oog op haar mogelijke zaligverklaring werden getuigenissen opgetekend van mensen die haar gekend hadden. Dat leverde een reeks anekdotes op. Van belang, omdat ze de geest ademen van wat middeleeuwers onder een heilige verstaan. Zo veel mogelijk gebeurtenissen worden in een miraculeus licht geplaatst en verklaard. Er is een handschrift van bewaard gebleven van ca 1475, bestemd voor Margaretha van York, de derde vrouw van Filips de Stoute.
Compleet met verluchtingen. Zij volgen de levensloop van Coleta: (r=recto, v=verso)
fol. 01r: Coleta geknield voor de monnik die haar levensbeschrijving optekent.
fol. 03r: De jonge Coleta geeft geloofsonderricht aan haar ouders.
fol. 13r: Coleta als tertiaris franciscanes in haar kluis te Corbie.
fol. 16v: Prediking Bernardinus Siena(?) op verzoek van Coleta.
fol. 19r: Hellevisioen Coleta.
fol. 23r: Coleta’s reis naar paus Benedictus XIII te Nice.
Bezetenheid en verlossing van de vooruitgestuurde boodschapster.(Overigens was dit de tegenpaus Benedictus XIII (1394-1423). Zodra Coleta dit tot haar doordrong, herhaalde zij haar aanvraagprocedure bij de wettige paus Martinus V († 1431)).
fol. 23v: Coleta’s bezoek aan paus; inkleding als claris en benoeming tot algemeen overste.
fol. 30r: Hemelse bijstand bij hervorming clarissenorde en bouw nieuwe kloostervestigingen.
fol. 34r: Coleta’s wijnwonder.
fol. 40v: Verschijning Sint Anna met Heilige Familie.
fol. 49r: Pesterijen van de duivel tijdens haar gebed (1).
fol. 68r: Gebedsvisioenen van lijdende en verrezen Christus.
fol. 75r: Woont mis bij; ontvangt van Christus zelf communie.
fol. 80v: Coleta in gebed.
fol. 85v: Twee verschijningen van Maria.
fol. 91r: Coleta maant een stervende geleerde franciscaan te biechten.
fol.103v: Pesterijen van de duivel tijdens haar gebed (2).
fol.104r: Pesterijen van de duivel tijdens haar gebed (3).
fol.111v: Kindje sterft in staat van genade.
fol.112r: Verschijning Twaalf Apostelen.
fol.126r: Van ketterij beschuldigd door twee geleerden.
fol.130r: Coleta’s sterfbed en verschijning aan medezuster in gebed.
fol.137r: Coletawonderen: opwekking van doden.
fol.137v: Coletawonderen: opwekking van dode (uit vagevuur?).
fol.139v: Coletawonderen: genezing doodzieke pater Henri de Baume.
fol.142r: Coletawonderen: verschillende reddingen van verdrinkingsgevaar.
fol.144r: Coletawonderen: bevrijding van franciscaan in Morenland.
fol.145r: Coletawonderen: moeizame bevalling te Besançon succesvol.
fol.148v: Coletawonderen: duivelsuitdrijvingen door Coleta’s bijstand.
fol.151r: Coletawonderen: genezing epilepticus uit Bourgondië.
fol.160r: Coletawonderen: genezing franciscaan met ernstige hoofdpijn.
Haar zaligverklaring volgde pas in 1740 kort na het aantreden van paus Benedictus XIV († 1758). In 1807 werd zij door paus Pius VII († 1823) heilig verklaard.

Zij is patrones van de Franse plaatsen Corbie en Poligny en van de Vlaamse stad Gent. Daarnaast is zij patroonheilige van de clarissen, van dienstmeisjes en van timmerlieden (omdat haar vader timmerman was).
Haar voorspraak wordt ingeroepen tegen hoofdpijn, oogkwalen, koorts en onvruchtbaarheid (omdat haar ouders lange tijd vreesden kinderloos te zullen blijven); daarom wordt haar voorspraak ook gevraagd door aanstaande moeders voor een goede zwangerschap en voorspoedige bevalling.