Pientius van Poitiers

Naar het schijnt was hij van eenvoudige afkomst. Zijn vader zou als werkman verbonden zijn geweest aan de kerk van Poitiers. Pientius volgde Daniël op als bisschop van Poitiers. Hij is vooral bekend geworden door het feit dat koningin Radegonde in Poitiers († 587; feest 13 augustus) het klooster Sainte-Croix liet bouwen in de tijd dat hij daar bisschop was. In samenwerking met gouverneur Austrapius bleek Pientius een krachtig bevorderaar van de bouw. Radegonde toonde haar dankbaarheid voor zijn medewerking door hem geldelijke bijdragen te sturen voor de ondersteuning van de armen. Daarnaast bakte zij eigenhandig uit het beste meel het heilig brood dat bestemd was voor de eucharistie.

Tijdens een rondreis door zijn bisdom werd Pientius getroffen door een schipbreuk bij het eiland Maillezais. thans gelegen in het moerassengebied ten westen van Niort. Er zouden zelfs enkele opvarenden bij zijn omgekomen. Hij beloofde plechtig dat hij - indien hij het er levend van af mocht brengen - een kerk zou bouwen op de plek waar hij gered zou worden. Pientius kwam zijn belofte na. Toch stierf hij kort daarna in het plaatsje Melle, iets verder naar het oosten.

Van Gregorius van Tours († 594; feest 17 november) weten we dat zijn opvolging niet zonder problemen verliep. Gouverneur Austrapius was intussen priester geworden en tot bisschop benoemd van Champtoceaux, gelegen aan de Loire, enkele tientallen kilometers ten oosten van Nantes. Champtoceaux had tot dan toe behoord tot het bisdom Poitiers. Hem was door koning Clotharius († 561) beloofd dat hij Pientius na diens dood zou opvolgen. Maar Clotarius was al overleden, toen Pientius stierf. Clotarius’ opvolger Charibert († 567) ging niet in op de aanspraken van Austrapius en benoemde Pascentius II als opvolger van Pientius. Austrapius keerde onverrichterzake naar zijn bescheiden bisdommetje terug, en zou een ellendige dood sterven. Hij had zich de haat van een gotische stam op de hals gehaald en werd tijdens een aanslag door een speer gedood. Het bisdom Poitiers trok prompt de parochies van Champtoceaux weer binnen het eigen grensgebied.