Longinus van Cesarea

Onder: Wonderbaarlijke genezingen

Volgens de overlevering was hij de honderdman die het toezicht had bij Jezus' kruisiging (Matteus 27,54) en die de zijde van Jezus aan het kruis met een lans doorstak (Johannes 19,34).
Het vervolg van zijn verhaal berust al evenzeer op legende.
Enige tijd later zouden de joodse overheden eerst geprobeerd hebben hem om te kopen: zijn soldaten moesten het verhaal verspreiden dat Christus niet uit de doden was opgestaan, maar door zijn leerlingen gestolen. Dit sluit aan bij wat de Matteus schrijft tegen het einde van zijn evangelie (Matteus 28,11-15). Maar Longinus liet zich niet omkopen. Toen belegden zij een samenzwering om de honderdman uit de weg te ruimen. Zodra hem dat ter ore kwam, nam hij ontslag uit het leger, sloot zich bij Jezus' leerlingen aan, liet zich dopen en vertrok met twee van zijn beste vrienden terug naar zijn geboortegrond in Cappadocië: Sandrales geheten (ook Ardales of Sandiale). Daar leidde hij een leven van vasten en gebed en getuigde van Jezus' opstanding uit de doden. Zo bracht hij er vele mensen tot Christus.

Maar zelfs in deze afgelegen streek wisten de joden hem nog te vinden. Op hun aanstoken zond Pontius Pilatus er een legertje soldaten naartoe om Longinus te onthoofden. In de geest zag Longinus de soldaten naderen en besefte wat zij van plan waren. Zonder dat hij zich bekend maakte, ging hij hen tegemoet en bracht ze onder in zijn huis. Terwijl zij sliepen bereidde hij zich voor op zijn naderende dood. Bij het aanbreken van de ochtend kleedde hij zich in een doodshemd, haalde zijn beide vrienden erbij, vertelde zijn familie en personeel wat er ging gebeuren, wees hun de plaats aan waar hij begraven wilde worden, ging de soldaten wekken en maakte zich aan hen bekend: hij was de Longinus naar wie zij op zoek waren. Zij weigerden hun opdracht uit te voeren. Maar dat praatte hij hun uit het hoofd door hen in herinnering te brengen dat een Romeins soldaat elke order van hogerhand stipt ten uitvoer diende te brengen. Daarop werd hij met zijn beide vrienden onthoofd.

In westerse verhalen uit de late middeleeuwen wordt verteld dat Longinus onder het kruis door Jezus' bloed van een oogziekte zou zijn genezen. Op laatmiddeleeuwse afbeeldingen is hij dan ook als Romeins veldheer onder het kruis te zien, die op zijn oog wijst: hij kan zien... Hij heeft oog voor wat hier eigenlijk gebeurt. Van hem wordt vervolgens verteld dat hij Jezus' bloed in een kelk zou hebben opgevangen en naar de Italiaanse stad Mantua overgebracht. (Wat overigens ook wordt verteld over Jozef van Arimatea). De verering van het Heilig Bloed heeft veel bijgedragen aan de populariteit van Longinus. Zijn lans werd bewaard in Constantinopel. De kelk - ook bekend van de sagen over de heilige graal - zou in de 11e eeuw naar Mantua zijn gekomen.

Hij wordt vaak aangeroepen bij oogkwalen.