Wulfram van Sens

Hij werd rond 647 geboren in het plaatsje Milly in Gâtinais in het Franse arrondissement Brie als zoon van ene Wolbert en verbleef als jongeman aan het hof van koning Theodorik (of Thierry) III van Neustrië († 687). Op een goed moment trad hij toe tot de kloostergemeenschap van Fontenelle. Rond 690 ontving hij de priesterwijding met het oog op zijn gewenste bisschopsbenoeming van de stad Sens. In deze functie bleef hij maar twee jaar. Want hij keerde voor even terug naar zijn klooster Fontenelle om vandaar in gezelschap van een paar andere monniken als missionaris uitgezonden te worden naar de Friezen.

Om te beginnen ging hij zich natuurlijk melden bij zijn collega van Utrecht, de heilige Willibrordus († 739; feest 7 november). Vervolgens werkte hij vooral in de nabijheid van de plaats Medemblik, waar de koning der Friezen, Radboud, hof hield. Bijna had hij deze vorst tot Christus gebracht, maar op het allerlaatste moment zag de Fries van het doopsel af. Dit voorval vindt men vaak afgebeeld op zijn dramatisch hoogtepunt. Radboud zou al met één been in de doopvont gestaan hebben, toen hij zich op het allerlaatste moment bedacht met de vraag:

"U zegt dat ik, als ik mij niet laat dopen, onvermijdelijk naar de hel zal gaan; waar zijn dan al mijn voorouders?"

Wulfram antwoordde naar zijn beste overtuiging: "Ik moet vrezen in de hel, majesteit."

"Dan", sprak de vorst der Friezen, terwijl hij zich weer begon aan te kleden", wil ik niet gescheiden worden van mijn voorouders en zie ik af van uw doopsel."

Volgens de overlevering redde hij in het gebied van de Friezen meerdere kinderen van de offerdood en wekte hij ook het reeds overleden jongetje Ovo weer tot leven.

Waarschijnlijk hebben deze verhalen vooral de bedoeling om te verwijzen naar de geloofsinhoud ervan: Wulfram deed kinderen van het Friese volk - dat kunnen dus ook volwassenen zijn - opstaan tot het nieuwe leven van het geloof in Christus.

Aan het eind van zijn leven keerde hij als benedictijn naar Fontenelle terug. Daar stierf hij. Volgens sommigen overleed hij in 704, volgens anderen leefde hij nog in 720; ook 741 wordt als sterfjaar genoemd.

Zijn lichaam werd in 1058 overgebracht naar Abbeville, noordoostelijk van Fontenelle, waar de hoofdkerk Saint-Vulfran heet.

Hij is patroon van Abbeville en draagt de eretitel 'Apostel der Friezen'. Daarnaast wordt hij vereerd als patroon van - kleine - kinderen (op basis van de verhalen dat er een aantal van de dood wist te redden).

Hij wordt afgebeeld als bisschop (mijter, tabberd, staf en boek); met koning Radboud, terwijl deze uit de doopvont stapt; met pateen of een peillood dat hij vanuit zijn boot in het water neerlaat. (Volgens de legende liet een van zijn klerken een pateen in het water vallen; Wolfram zou hem met behulp van een peillood boven water hebben gehaald). De mis opdragend op zijn schip.