Liberatus van Carthago

Tezamen met zijn vrouw en kinderen stierf hij de marteldood door toedoen van de Arianen .

De machthebbers hadden als gewoonte om de kinderen van hun ouders te scheiden om ze zo gemakkelijker over te halen tot hun eigen levensovertuiging. Dat deed Liberatus nog het meeste verdriet. Zijn vrouw, wier naam niet is overgeleverd, probeerde hem te troosten door te zeggen dat hij moest proberen afstand van ze te doen door te denken dat ze nooit geboren waren. Maar de kinderen zelf bleven roepen dat ze christen waren en werden alsnog tezamen met hun ouders ter dood gebracht. Zo maakt dezelfde overlevering melding van een zevenjarig jongetje dat van zijn moeder was afgenomen. Het bleef roepen: "Ik ben christen. Ik ben christen." De machthebbers wisten niets beters te doen dan het toch maar ter dood te brengen. Tenslotte is er sprake van een priester, Crescentius, die zich in de bergen buiten de stad verborgen had gehouden. Hij werd gevonden en gedood.