Quirinus van Tegernsee

Volgens de overlevering onderging hij in de stad Rome de marteldood ten tijde van keizer Claudius II, bijgenaamd Goticus (268-270). Hij zou onthoofd zijn omwille van Christus, waarna zijn lijk in de Tiber werd gegooid. Het spoelde aan op het eilandje Lycaonia (= het huidige San Bartolomeo). Daar werd het geborgen door Sint Marius en zijn vrouw Martha († 269; feest 19 januari), die vanuit Perzië op pelgrimstocht waren. Zij zetten hem bij in de catacombe van paus Pontianus († 235; feest 13 augustus).

De legende die later om zijn persoon geweven werd, maakt van hem een zoon van keizer Filippus de Arabier (244-249); deze zou - al evenzeer volgens de legende - de eerste christen zijn geweest op de Romeinse keizerstroon.

In de 8e eeuw kwamen zijn relieken naar Tegernsee. Waarschijnlijk ten tijde van paus Paulus I († 767; feest 28 juni), want van hem is bekend dat hij de relieken van een Sint Quirinus wegschonk. Ze kwamen tenslotte op 16 juni 804 naar de zojuist gestichte abdijkerk van Petrus en Paulus aan de Tegernsee.

Op zijn reis van Rome naar Zuid-Duitsland zorgde de heilige voor meerdere wonderen. Zo zou er op de plek waar hij rustte voordat hij zijn bestemming bereikte, een bron zijn ontsprongen. Het water bezat geneeskrachtige werking en trok al gauw vele pelgrims. In de 18e eeuw vond men onder zijn kerk op westelijke oever van het meer een oliebron. De ‘Quirinusolie’ (Quirinöl) die men  ervan betrok, bezat eveneens geneeskracht.

Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen de pest, en tegen oog- en oorkwalen.