Humbert van Maroilles

Hij werd begin 7e eeuw geboren in Mézières-sur-Oise en werd leerling bij Sint Amandus († ca 675; feest 6 februari). Hij kreeg zijn opleiding in Laon en was leerling van Sint Amandus († ca 675; feest 6 februari). Hij ontving de priesterwijding en ondernam twee keer een pelgrimstocht naar de apostelgraven in Rome. Bij die gelegenheid zou een engel hem getekend hebben met een gouden kruis op het voorhoofd.

Om zijn heiligheid nog meer te onderstrepen vermeldt de chroniqueur dat hij een beer wist te temmen die even tevoren zijn lastdier had opgevreten. De beer moest het werk van de ezel overnemen.

Soortgelijke verhalen worden ook verteld van:
Corbinianus van Freising († 730; feest 8 september),
Gallus-St-Gallen († ca 646; feest 16 oktober),
Ghislain van St-Ghislain († 683; feest 10 oktober),
Jacobus van Tarantaise († 429?; feest 16 januari),
Maximinus van Trier († 346; feest 29 mei),
Romedius van Nonsberg († ca 700; feest 15 januari),
Vaast van Arras († 540; feest 6 februari).

Ook gebeurde het eens dat een door jachthonden opgedreven hert beschutting zocht onder zijn mantel.

Dat wordt ook verteld van Sint Gillis († ca 723; feest 1 september).

Na terugkomst stichtte hij op het landgoed van zijn overleden vader de abdij van Maroilles in Noord-Frankrijk (tussen Landrecies en Avesnes-sur-Helpe).

Voor een lijst van abten van Marolles: zie boekje Cervus Humbertus.

Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen beten van honden en andere dieren.
Hij wordt afgebeeld met een gezadelde beer; met een engel die op zijn voorhoofd een kruisteken grift; met een hert onder zijn mantel.