Barontius van Pistoia

(Barontius) & eind 7e eeuw (Desiderius).

Rond Barontius bestaan twee tradities. Beide zijn het er over eens dat hij aanvankelijk een gehuwd man was en minstens een zoon had, genaamd Agloald. De een of ander meent dat hij een hoge maatschappelijke functie had. Op een goed moment zou hij het maatschappelijke leven vaarwel hebben gezegd en monnik zijn geworden; volgens de één in klooster Lonrey (bisdom Bourges), volgens de ander in de abdij van St-Cyran bij Nevers. In één van beide tradities is er sprake van dat hij daarbij door Agloald werd vergezeld.

Na verloop van tijd uitte hij bij zijn abt het verlangen zich nog meer als kluizenaar in de eenzaamheid terug te trekken. Na herhaald aandringen kreeg hij toestemming. Via een bedevaart naar de apostelgraven in Rome vestigde hij zich ergens tussen twee bergen in de buurt van Pistoia. Nu gaan de beide tradities weer uiteen. Volgens de één werd hij daarbij vanuit Frankrijk vergezeld door Desiderius; anderen menen juist dat Desiderius reeds als kluizenaar in die streek woonde en zich daar bij hem heeft gevoegd. Er is sprake van dat er nog vier gezellen bijkwamen.

Na een heilig leven stierf Barontius in het jaar 685. Desiderius volgde enige jaren later. Hij werd bijgezet in het graf van zijn medebroeder Barontius. In 1018 werd op de plaats waar zij geleefd hadden een kloostertje gesticht dat werd toegewijd aan Sint Barontius.