Lucia Filippini

Zij werd op13 januari 1672 geboren in de Italiaanse plaats Corneto (= het huidige Tarquinia, bij Civitavecchia). Zij sloot zich aan bij Rosa Venerini († 1728; feest 7 mei) die zich bezighield met de vorming van onderwijzeressen. Mede door Lucia’s toedoen  groeide daaruit een nieuwe religieuze congregatie: de ‘Maestre Pie Filippini’, meestal gemoedelijk aangeduid met ‘filippientjes’. In 1704 werd zij algemeen overste. Zij zorgde ervoor dat de congregatie zich uitbreidde en op allerlei plaatsen nieuwe huizen kon openen; ze wordt dan ook beschouwd als medestichteres.

Van haar wordt verteld dat ze intussen veel te lijden had van lichamelijke ongemakken en kwalen, en van vernederingen door anderen. Men klaagde haar aan bij de Heilige Stoel en beschuldigde haar van quiëtisme .

Dat kwam haar op een berisping te staan. Maar zij kende het geheim hoe je zulke pijnlijke ervaringen om kon zetten in liefde. Ze stierf in 1732 en werd in 1930 door paus Pius XI († 1939) heilig verklaard.