Nicetas van Constantinopel

Nicetas werd opgevoed door zijn oma. Toen zijn moeder overleed, had zijn vader zich als monnik teruggetrokken in een klooster. Als jongeman trad hij toe tot het naburige Medikonklooster aan de voet van Olympusberg in Bythinië. De monniken daar leefden volgens de regel der Akimieten .

Na zeven jaar toegewijd monniksleven ontving hij rond het jaar 790 uit handen van patriarch Tarasius de priesterwijding. Na de dood van hun abt (of hegoumen), vader Niceforus, werd Nicetas gekozen tot zijn opvolger. In de daaropvolgende jaren raakte hij verwikkeld in de strijd tegen de Iconoclasten .

Indertijd stonden zij onder aanvoering van keizer Leo de Armeniër (813-820). Hij nam het vader Nicetas kwalijk, dat er nog altijd ikonen te zien waren in het klooster. Toen Nicetas geen aanstalten maakte daarin verandering te brengen, werd hij gearresteerd en van de ene gevangenis naar de andere gesleept. In hatje winter werd hij verbannen naar het ijskoude gebergte van Anatolië in Midden-Turkije. Binnen een week moest hij weer terug. Deze vorm van mishandeling duurde tot aan de dood van de keizer in 820. Maar zelfs daarna werd hij toch nog een keer verbannen en teruggeroepen.

Toen de rust weerkeerde, besloot hij niet terug te gaan naar zijn eigen klooster, maar zich in stilte terug te trekken in een klooster vlakbij Constantinopel. Daar stierf hij in 824.

Na zijn dood werd zijn lichaam overgebracht naar klooster Medikon. Tijdens die tocht werden er langs de rouite vele zieken genezen.