Liudbirg van Thale

Liudbirg (ook Leutpurga , Liutbirg , Liutbirga , Luitberga , Luitburg , Lutberga of Lutbirg ) van Thale (ook van Michaëlstein , van de Rosstreppe of van Wendhausen ), Harz, Duitsland; kluizenares; † vóór 882 .

Zij moet begin 9e eeuw geboren zijn in de Beierse plaats Solazburg in Sulzgau. Ze behoorde tot de familie van Gisela, dochter van hertog Hessis van Oostfalen, die zich in 775 tot het christendom had bekeerd en in 804 als monnik in klooster Fulda gestorven was. Het is echter niet duidelijk, of Liudbirg zelf ook een dochter des huizes was, of dat zij van buiten af in die familie was geplaatst en daar haar opvoeding had genoten.

Ergens tussen 830 en 840 trok zij zich terug om in de eenzaamheid voor God te leven als kluizenares. Bisschop Thiadgrim van Halberstadt († 840; feest 8 februari) had haar zijn toestemming gegeven en de nonnensluier opgelegd. Zo bracht zij de resterende dertig jaar van haar leven door in de nabijheid van klooster Wendhausen, gelegen op het terrein van de huidige stad Thale aan de Bode, zuidwestelijk van Magdeburg, in Sachsen-Anhalt. Te oordelen naar de verschillende bronnen wordt de plaats waar zij woonde ook aangeduid als Michaelstein en de Rosstreppe.

Volgens zeggen stond zij bekend om haar opgruimde karakter, haar kunstzinnigheid en haar pedagogische kwaliteiten.

Zij was het namelijk, die adellijke meisjes uit de buurt een passende opvoeding gaf. Zij leerde hen handwerken, schilderen en muziek maken, vooral kerkmuziek. Dat alles stond voor haar in het teken van een gedegen geloofsopvoeding.

Bisschoppen van haar tijd kwamen geregeld bij haar langs om raad te vragen. Onder hen waren Ansgar van Hamburg-Bremen († 865; feest 3 februari) en Haimo van Halberstadt († 853; feest 27 maart).

Zij moet op een derde april tussen 876 en 882 gestorven zijn.