Bademus van Beth-Laphat

Hij stichtte een klooster, waar hij met nog zeven andere monniken een heilig leven leidde. Zij werden het slachtoffer van de vervolgingen onder koning Sapor. Toen Bademus in de gevangenis zat, raakte hij bevriend met een andere christen, Nirsan, een man van koninklijke bloede. Elke dag werden de gevangenen naar buiten geleid en voor de ogen van het volk afgeranseld. Nirsan hield dit uiteindelijk niet vol. Sapor zag dat met welgevallen en beloofde de vorst te belonen met alle bezittingen uit Bademus' klooster als hij hem eigenhandig met een zwaard het hoofd zou afslaan. Nirsan stemde ermee in. Tot drie keer toe liet hij met trillende handen het zwaard neerkomen op de nek van Bademus, maar hij was niet in staat hem enig noemenswaardig letsel toe te brengen. Verscheurd door wroeging en wanhoop stortte hij zichzelf in het zwaard. Bademus stierf tenslotte toch de marteldood. Zijn dood zou plaatsgevonden hebben op 8 april; zijn gedachtenis wordt ook wel op 10 april gevierd.