Hugo van Rouen

Hij was een zoon van hertog Drogo van Bourgondië, en Adeltrudis, dochter van de hofmeier Waraton. Via zijn moeder was hij een kleinzoon van Pepijn van Herstal († 714); van zijn grootmoeder Ansfleda kreeg hij een gedegen opvoeding. Reeds op zeer jonge leeftijd werd hij benedictijner monnik, maar het is niet geheel duidelijk of hij intrad te Fontenelle of in Jumièges.

In 722 werd hij aangesteld als bisschop van Rouen. Een jaar later kreeg hij bovendien de aanstelling tot abt van Fontenelle en weer een jaar later ook nog van Jumièges; beide kloosters lagen binnen zijn bisdom. Daarnaast kreeg hij ook de zorg voor de bisdommen Parijs en Bayeux. Hij bevorderde op al die plaatsen met name de studie en het gebed. Na een aantal jaren trok hij zich terug in het klooster te Jumièges. Daar stierf hij.

In de 9e eeuw hebben monniken uit dat klooster zijn relieken overgebracht naar de Zuid-Belgische plaats Asperen om ze te beschermen tegen de invallen van de Noormannen.