Godeberta van Noyon

Zij was afkomstig uit Boves aan de Somme. Tegen de zin van haar ouders verlangde ze ernaar maagd te blijven in dienst van Christus. Ze wendde zich tot bisschop Eligius van Noyon († 660; feest 1 december), die haar in zijn dienst nam en de maagdensluier oplegde. De bisschop deed zijn uiterste best bij koning Clotarius III († 673) grond geschonken te krijgen voor een kloostervestiging. Het terrein dat hij kreeg, lag juist aan de zuidkant buiten de stad. Het klooster bood plaats aan twaalf zusters die beloofden te bidden voor het zielenheil van de koning. Eligius benoemde Godeberta tot  eerste abdis, en schreef ook een regel voor de medezusters.

Ten tijde van bisschop Mummolinus († 686) zou zij de toenmalige kathedraal hebben behoed voor een brand: moet geweest zijn rond 676. Door haar serieuze levenswijze, haar gebedsleven en verstervingen werd zij tijdens haar leven al beschouwd als een heilige.

In de jaren 90 van de 15e eeuw heerste de pest rond Noyon. Men riep de bemiddeling in van Sint-Godeberta en liet voor haar een nieuwe zilveren reliekschrijn maken: 1504. In de 19e eeuw vervaardigde men een nieuwe welke zich nog onder het hoofdaltaar in de kathedraal van Noyon bevindt.