Alfege de martelaar

Hij werd geboren in 954, trad in bij de benedictijnen van Deerhurst in Gloucestershire, werd abt van een klooster in de buurt van Bath, werd in 984 bisschop van Winchester en in 1006 aartsbisschop van Canterbury. Tijdens de invallen van de Noormannen in 1001 zag hij zicgh genoodzaakt te vluchten. Maar hij werd gevangen genomen in Greenwich. Daar stierf hij de marteldood omdat hij weigerde een losprijs te betalen met het geld van de armen. Tijdens een banket werd hij door de heidenen begkogeld en afgeranseld met de botten van de os die ze aan het verslinden waren. Aanvankelijk werd hij bijgezet in de Pauluskerk; later overgebracht naar de kathedraal van Canterbury. Sinds de Reformatie is hij verdwenen.

Aartsbisschop Alfege, die in 1006 was aangetreden, werd gevangengenomen, gemarteld en gedood. Van de 8000 monniken die het plaatselijke klooster bevolkten bleven er nog maar achthonderd in leven van de lagere orde, en slechts vier van de eigenlijke monniken zelf. Deze waren oorspronkelijk afkomstig uit Glastonbury, en waren destijds met Dunstan meegekomen naar Canterbury om hem te assisteren en er een nieuwe kloostercommuniteit te vestigen. Na zijn dood hadden zij zijn lichaam eerbiedig begraven en waren waren in dienst getreden van Alfege, die zelf ook monnik was geweest in hun geliefde Glastonbury. Zij waren naar hun oorspronklijke klooster gevlucht en deden er verslag van de gruwelijkheden die zij meegemaakt hadden.