Marcianus van Auxerre

Hij stamde van arme ouders en was afkomstig uit de Franse stad Bourges, die destijds kreunde onder de aanwezigheid van Gotische troepen die de ariaanse richting waren toegedaan.

Zij oefenden voor de trouw gebleven katholieken een waar schrikbewind uit. Misschien was dat de reden dat Marcianus zijn heil elders zocht. Hoe dan ook, hoe kreeg toestemming om zich als lekenbroeder aan te sluiten bij de St-Cosmas- en Damianusabdij even buiten de stad Auxerre. Dit klooster was enige jaren tevoren gesticht door de bisschop Sint Germanus († 448; feest 31 juli). Het stond nu onder leiding van abt Sint Mamertinus († 462; feest 30 maart). Hem werd de zorg voor de beesten toevertrouwd. Hij deed zijn werk in alle eenvoud met grote toewijding.

Naar het heet gebeurden er talrijke wonderen in zijn omgeving. Wanneer het etenstijd was riep hij de vogels naar zich toe. Maar beren en andere wilde beesten die een gevaar waren voor het vee, gaf hij duidelijk te verstaan dat ze zich uit de buurt moesten houden. Wat ze nog deden ook! Ook wordt van hem verteld dat hij eens een dief op zo liefdevolle, maar niet mis te verstane wijze terecht wees dat de man zich ter plekke bekeerde en later een beroemd predikant is geworden.

Na een heilige leven stierf hij op een eerste paasdag ergens tussen 466 en 477; sommigen menen rond het jaar 488. Het schijnt dat zijn klooster later naar hem werd genoemd, Sint-Marianus.