Ibar McLugni van Beg-Eri

Hij was afkomstig uit Ulster. Zijn naam betekent ‘taxus’; en is dus de Ierse variant van Ivo. De reden voor die naamgeving gaf voor zijn levensbeschrijvers aanleiding tot allerlei speculaties. Eén van hen veronderstelt dat zijn moeder, toen zij van hem in verwachting was, een ui at, waarop haar gezicht de kleur aannam van een taxusboom.
In Rome bekeerd tot het christelijk geloof keerde hij als een van de eerste christengelovigen terug naar Ierland, nog vóór Sint Patrick, de grote geloofsverkondiger van Ierland. Het schijnt dat Ibar zich aanvankelijk dan ook niet aan Sint Patrickwilde onderwerpen. Sint Patrick zou hem daarop gedreigd hebben, hem uit Ierland te verbannen. Ibar moet toen geantwoord hebben: "U kunt me sturen waarheen u wilt: maar daar zal ik het toch weer 'Ierland' noemen." Uiteindelijk hebben ze vrede gesloten. Ibar betrok een klein eilandje (= 'Beg Eri') in de haven van Wexford. Daar werd hij – althans volgens de legende - door Sint Modwenna († 5e eeuw; feest 8 oktober) als geestelijk leidsman gevraagd voor de zusters van het door haar gestichte klooster. Hij zou ook geestelijk leidsman zijn geweest in Kildare ten tijde van Sint Bridget († 525; feest 1 februari).
Hij zou zijn neefje Abban († 620; feest 16 maart) gedoopt en geschoold hebben.

Waarschijnlijk worden hier twee tradities met elkaar verbonden die in tijd meer dan honderd jaar uiteen liggen. Immers Sint Patrick leefde in de eerste helft van de 5e eeuw. Terwijl Sint Abban leefde in de tweede helft van de 6e eeuw.

In de kerk van New Ross, Ierland, bevindt zich een sculptuur van Sint Avis. Een heilige van die naam komt elders nergens voor. Hij wordt afgebeeld tezamen met Sint Abban. Zou ‘Avis’ dan een verbastering kunnen zijn van Ibar of Ivar? En betreft het dus een afbeelding van Sint Ibar?
Tot in de 17e eeuw was Beg-Eri een druk bezochte bedevaartsplaats. Men ging er ook heen om geschillen bij te leggen. De beschuldigde moest dan zweren op het daar aanwezige houten beeldje van de heilige dat hij onschuldig was. Als er niets ongewoons gebeurde, was dat het teken van zijn onschuld.