Ermin van Lobbes

Zijn leven werd opgetekend door Anso, abt van Lobbes, gestorven rond het jaar 1300. Ruim vijfhonderd jaar dus na Ermins dood. Waarschijnlijk baseerde hij zich op documenten die hem ter beschikking stonden.

Erminus zou afkomstig zijn uit een familie van bescheiden aanzien in de Noord-Franse stad Laon. In welk jaar hij geboren is, vermelden de bronnen niet. Alleen uit het feit dat hij straks in 737 op hoge leeftijd sterft, mogen we afleiden dat zijn geboorte halverwege de 7e eeuw (ergens tussen 650 en 660?) gezocht zou moeten worden. Ook over zijn jeugd is niets bekend. Bisschop Madelgarius van Laon dient hem de priesterwijding toe. Daaruit maakt de kroniekschrijver op dat hij een heilig leven leidde. Madelgarius staat te boek als de twaalfde bisschop van Laon.

Als priester onderhoudt Ermin al contacten met de abt van klooster Lobbes, Ursmar († 713; feest 18 april).

Op zekere dag komt een edelman, Hailedald genaamd, de bisschop van Laon om een gunst vragen. Madelgarius geeft hem te kennen dat hij erin zal toestemmen wat hij ook vraagt. De man vraagt of de bisschop zijn priester Ermin voorgoed wil afstaan aan het klooster van Lobbes. Met pijn in het hart houdt de bisschop zijn belofte. Zo wordt Ermin monnik in de abdij van Lobbes.

Hij ontwikkelt zich tot een van de dierbaarste leerlingen van abt Ursmar en wordt beschreven als een voorbeeldige monnik, een man van gebed en zorg voor de broeders. Als Ursmar oud wordt en zijn einde voelt naderen, wijst hij Ermin aan als zijn opvolger. Men neemt aan dat Ermin in 712 de functie van abt overneemt. Ook in die hoedanigheid blijft Ermin volharden in zijn heilige levenswijze.

We horen geen enkele bijzonderheid uit zijn dagelijks leven. Zijn levensbeschrijver vermeldt alleen dat hij voorspellende gaven had. Zo zou hij hebben zien aankomen dat Karel Martel een belangrijke slag zou winnen tegen een gevaarlijke vijand. Hij zou de dood van de Friezenkoning Redbad († 719) hebben voorspeld. Hij zou hebben voorzien dat Karel een zoon zou krijgen die heer zou worden over gans Frankenland. Dat werd later bewaarheid in Pepijn de Korte († 768). Toen hij eens verbleef in abdij Elno, waar Sint Amandus († 675; feest 6 februari) begraven ligt en dat op ruime afstand ligt van Lobbes, zou hij hebben geschouwd hoe één van zijn broeders te Lobbes op dat moment overleed. In die verre abdij zei hij voor zijn medebroeder en huisgenoot alle gebeden hebben gezegd die bij zo’n gelegenheid te pas komen.

Ermin sterft in het jaar 737, naar het schijnt op hoge leeftijd. Verder horen we niets over hem.