Marcellinus Paus

Op 30 juni 296 volgde hij Sint Cajus († 296; feest 22 april) op als bisschop van Rome (= paus). De toedracht van zijn dood blijft onduidelijk. Er zijn er die menen dat hij een natuurlijke dood is gestorven; anderen gaan ervan uit dat hij in de gevangenis door stokslagen om het leven is gebracht. Voor deze laatste veronderstelling zou kunnen pleiten dat tijdens zijn ambtsperiode de tiende christenvervolging uitbrak op last van keizer Diocletianus (284-305).

Uit Donatistische hoek zullen later verhalen klinken dat hij aanvankelijk uit angst voor de vervolgingen heilige boeken afgegeven en wierook gebrand zou hebben voor de Romeinse afgoden. Daar zou hij later op teruggekomen zijn en uitdrukkelijk spijt voor hebben betuigd.

Om die reden zou hij aanvankelijk niet op de lijst van pausen opgenomen zijn. Maar zijn graf in de catacomben van Priscilla geniet verering vanaf de oudste tijden.