Tutilo van Sankt Gallen

Hij was van Ierse afkomst, en maakte deel uit van het beroemde drietal Not-ker, Ratpert en Tutilo, dat zijn vorming kreeg van hun landgenoot Moengal, ook Marcellus geheten († 887; feest 27 september). Ryan D’Arcy meent zelfs te weten dat Moengal een neef was van Tutilo. Zij maakten deel uit van een groep Ierse pelgrims die onderleiding stond van bisschop Marcus. Op de terugweg waren ze in Sankt-Gallen blijven steken. Onder leiding van Moengal groeide de muziekschool van het Zwistserse klooster tot ‘het wonder van verrukking’. Tutilo was een veelzijdig man: musicus, dichter, schilder, beeldhouwer, edelsmid, hoofd van de klooster-school, leermeester en componist voor strijkmuziek. Karel de Dikke († 888) schijnt van hem gezegd te hebben: "Wat zonde dat zo'n man zich opsluit in een klooster!"

Hij werd begraven in de St-Catharinakapel die sindsdien heet naar hem: Tutilokapelle of Tumba beati Tutilonis (tombe van de zalige Tutilo). Als jaartallen van zijn dood worden gegeven 909, 912, 913 en 915. Te oordelen naar de symbolische signering schijnen zich schilderingen van hem te bevinden in Konstanz, Metz, Mainz en Sankt-Gallen zelf.