Evermarus van Rutten met 7 gezellen

Feest 1 mei

Zijn verhaal werd opgetekend door vrome monniken in de 12e of 13e eeuw. Het zal dus een hoog legendarisch gehalte hebben en meer spreken van het geloof der vertellers dan van de objectieve feiten.

Evermar was een edelman van Friese afkomst die in gezelschap van zeven mannen een pelgrimstocht achter de rug had naar Sint Jacobus van Compostella en via Péronne (Sint Fursey en Ultan), Fosses (Sint Foilan), Stavelot (Sint Remaclus), St-Truiden (Sint Trudo) en Nijvel (Sint Geertuid) op weg was naar het graf van Sint Servaas in Maastricht. In de buurt van Rutten werd hij onderschept, uitgeschud en vermoord door de beruchte struikrover Hacco van Herstappel (= Herstappe?) en zijn trawanten. Dit moet zich op een eerste mei rond het jaar 700 hebben afgespeeld. De slachtoffers worden later aangetroffen door edelen van Pepijn en eerbiedig begraven.

In 968 ontvangt pastoor Ruzelinus van de St-Martinuskerk te Rutten een visioen waarin hem drie keer de toedracht en de begraafplaats van de heilige martelaren wordt getoond. De bisschop van Luik, Euraclius († 970), wordt ingeschakeld  en brengt het gebeente van de heilige mannen plechtig over naar de kerk. Later verrijst er een kapel op de plek van de moord zelf. Elk jaar wordt daar een processie en een soort passiespel opgevoerd.

Evermarus is  patroon tegen kwaadaardige koorts bij mens en dier.