Antoninus van Florence

Hij werd in maart 1389 geboren in de Italiaanse stad Florence. Waarschijnlijk heette hij eigenlijk Antonio, maar omdat hij zo klein van stuk was, werd hij aangeduid met de verkleinvorm Antonino. Op 16-jarige leeftijd trad hij in bij de dominicanen te Cortona. In 1418 werd hij tot prior benoemd in Fiesole, in 1424 te Napels en in 1430 van La Minerva in Rome.

Hij was het die in 1436 het San-Marcoklooster stichtte in Florence; hij werd er prior en liet Fra Angelico er zijn wereldberoemde fresco's aanbrengen. Thans doet het klooster dienst als museum.

Tegen zijn zin werd hij in 1446 door paus Eugenius IV († 1447) tot aartsbisschop van Florence benoemd. Hij had vooral veel te stellen met de aanspraken van de machtige familie De Medici. Tegenover hen wierp hij zich op als beschermer van de rechten van de kerk. Daarnaast was hij een groot weldoener van de armen. Zo kreeg hij de bijnamen 'prelaat van het volk' en 'beschermheer van de armen'. Hij heeft ook nog enkele theologische werkjes op zijn naam staan, die tot over de grenzen werden gelezen.

Hij stierf in het plaatsje Montughi bij Florence. In 1523 werd hij door paus Adrianus VI († 1523) heilig verklaard.

Hij is patroon tegen koorts; zijn voorspraak wordt ingeroepen bij tegenspoed en narigheid.

Hij wordt afgebeeld als bisschop (staf, mijter, tabberd) met een weegschaal, waar aan de ene kant brood en fruit op ligt en aan de andere, zwaardere kant een briefje met de woorden 'Heer, beloon hen die ons goed doen, met de gave van het eeuwige leven'; met beurs waaruit munten vallen.