Alexander van Cardaunum met Antonina

Alexander en Antonina kenden elkaar niet. Hij was soldaat in keizerlijke dienst en zij maagd omwille van Christus. Toen Alexander hoorde dat Antonina gearresteerd, verhoord, gemarteld en in de gevangenis geworpen was omwille van haar geloof, wist hij op goddelijk bevel middels een engel tot haar in de gevangenis door te dringen. Hij gaf haar zijn mantel en spoorde haar aan om in die vermomming ongemerkt langs de wacht weg te komen. De volgende morgen stond hij voor de rechters. Maar Antonina keerde terug om samen met hem van hun geloof te getuigen. Hun handen werden afgehakt; ze werden uitgekleed tot op het blote lijf en gegeseld; toen werden hun wonden nog eens met fakkels bewerkt en tenslotte werden ze levend begraven.