(vroege?) ME Éven van Bretagne

Volgens Priziac is van deze heilige is nagenoeg niets bekend. Toch geeft het (overigens vaak onbetrouwbare) Dictionnaire des Saints Bretons nog enkele bijzonderheden. Hij zou geboren zijn in Quimper. Omdat hij zijn leven wilde wijden aan de zaken van het geloof, werd hij het huis uitgezet, en zocht een eenzaam plekje in het Bos van Nevet om er het leven van een kluizenaar te leiden. Door zijn voorbeeldig leven en zijn goedmoedigheid won hij de sympathie van de plaatselijke bevolking.

Maar in een raam van de kerk te Kerlaz (Finistère) wordt zijn leven in zes episoden afgebeeld. Daar zien we hoe hij, inderdaad van huis verjaagd, zich aandient bij de hofstede van de Heer van Lézarscoët. Deze neemt hem op als schaapherder en is zo onder de indruk dat hij hem zijn dochter ten huwelijk schenkt. Blijkbaar wekt dt de jaloezie van een oom, want deze werpt hem in zee. Desondanks weet Éven het klooster op het eiland Tristan te bereiken. Daar verschijnt hem Sint Corentin en zegt hem terug te keren naar zijn hofstede. Daar overlijdt hij bij aankomst.

Zijn naam is nog te vinden in enkele Bretonse aardrijkskundige aanduidingen:
Pléven (= ‘Evenparochie’, gem. Placoët, Côtes-du-Nord);
Ploéven (= ‘Evenparochie, gem. Châteaulin, Finistère);
San-Even (buurtschap van Plouvorn, gem. Plouzévédé, Finistère).

Zijn voorspraak werd ingeroepen tegen de koorts; in Sevignac (Côtes-du-Nord) wordt zijn voorspraak ook ingeroepen tegen kolieken. Hij is de patroon van de parochiekerk te Malhoure (Côtes-du-Nord). In vroeger tijden had hij een kapel met bron te Kerlaz en in Plonevez-Porzay, niet ver van Douarnenez.