Godehard van Hildesheim

Hij werd in 960 geboren te Reichersdorf, niet ver van Niederalteich. In de abdij aldaar kreeg hij zijn opleiding. Daar volgde hij ook zijn roeping en trad toe als monnik in 990. Drie jaar later ontving hij de priesterwijding en weer drie jaar later werd hij tot abt benoemd.

Vanaf 1005 was hij daarnaast tegelijkertijd abt van de kloosters Hersfeld en Tegernsee. Hij bracht er de kloosterlijke geest terug en zorgde ervoor dat de regel van Sint Benedictus weer naar behoren werd nageleefd. Toen dat gebeurd was, werden monniken uit 'zijn' Niederaltaich in die kloosters tot abt aangesteld.

Op verzoek van keizer Hendrik II werd hij in 1022 tot bisschop van Hildesheim benoemd. Hij volgde Sint Bernward op († 1022; feest 20 november). Intussen hield hij contact met Altaich door middel van zijn neef Ratmund († 1048; feest 19 januari) die hem als abt was opgevolgd en die dikwijls bij hem in Hildesheim logeerde.

Naast dit alles droeg hij zorg voor zijn bisdom: hij bouwde een dertigtal kerken, maar vooral de kloosters gingen hem ter harte. Hij stierf in het door hem gestichte Sankt-Moritzklooster en werd bijgezet in de door hem gerestaureerde domkerk.

Door toedoen van zijn latere opvolger Bernhard († ca 1154; feest 20 juli) werd hij in 1131 heilig verklaard. Op de plaats van een aan hem gewijde kerk bouwden Franse cisterciënzers eind 12de eeuw het klooster Szentgotthárd (in de westpunt van het huidige Hongarije). De Sankt-Gotthardpas en -tunnel zouden naar hem zijn vernoemd.

Hij is patroon van het bisdom Hildesheim en Sankt Gotthard en wordt vereerd in tal van kerken en aan hem gewijde bedevaartoorden; ook de metselaars beschouwen hem als hun beschermheilige. Zijn voorspraak wordt ingeroepen bij zware bevallingen, kinderziekten, jicht en reumatiek; ook tegen hagel en onweer.