Desideratus van Bourges

Naar men aanneemt was hij afkomstig uit de omgeving van de Noord-Franse stad Soissons. Hij zou twee broers gehad hebben, Desiderius en Deodatus. Desiderius trad in een klooster en zou daar zelfs de marteldood gestorven zijn; maar over hem is verder niets bekend. Deodatus trad na een glanzende maatschappelijke carrière als hofschatmeester tenslotte ook in een klooster om er zijn laatste levensdagen te slijten.

Desideratus trad in dienst van de Merovingische koningen Chlotarius en diens opvolger Childebert als minister van justitie. Hij volgde in 543 Sint Arcadius († 543; feest 1 augustus) op als 23e bisschop van de Franse stad Bourges., naar men zegt op uitdrukkelijk verzoek van de koning, de hele geestelijkheid en al het kerkvolk. Kort na zijn aantreden zorgde hij door zijn gebed in Spanje voor regen na een uitzonderlijk lange periode van droogte. Zo genas hij een aantal zieken die bij hem hun toevlucht kwamen zoeken. Hij bezocht de heilige graven in Rome, en trad links en rechts namens de paus of de koning op als bemiddelaar bij conflicten. Van hem wordt verteld dat hij in zijn bisschopsstad de St-Symforianuskerk liet bouwen. Hij nam deel aan het 5e concilie van Orléans in 549. Daar werden eens te meer de ketterse leerstellingen van Nestorius en Eutyches veroordeeld.

In het voorjaar van 550 trof hij zijn collega-bisschoppen weer in Auvergne, waar verstandige regels werden opgesteld om de goede geest onder de clerus te bevorderen ten dienste van de gelovigen. Niet lang daarna moet hij zijn overleden. Hij staat te boek als ijveraar voor politieke vrede in het rijk en rust en orde in de kerk.

Hij werd bijgezet in de plaatselijke St-Ursinuskerk.

Zijn voorspraak wordt ingeroepen om regen te krijgen.