Hugo van Cluny (abten van Cluny)

Hij werd in 1024 te Semur-en-Brionnais geboren als zoon van een Bourgondische graaf. Op 15-jarige leeftijd trad hij in bij de monniken van Cluny. Dat stond in die tijd onder leiding van de heilige abt Odilo († 1048; feest 1 januari) en vormde de bakermat van kloostervernieuwing in Europa. Hugo moet heel wat in zijn mars gehad hebben, want reeds op zijn twintigste werd hij priester gewijd, en op 25-jarige leeftijd werd hij tot abt gekozen.

Hij kreeg de leiding van het gehele klooster. Zestig jaar lang heeft hij die functie vervuld. Hij zette de vernieuwingsbeweging die van Cluny uitging, krachtig door. Welbeschouwd gaf hij leiding aan duizend kloosters met de bijbehorende vestigingen. Hij stond bekend om zijn milde wijsheid en zijn uitgewogen oordeel. Van negen pausen is het bekend dat ze zijn raad zochten; nagenoeg alle Europese vorsten van zijn tijd kwamen hem van tijd tot tijd bezoeken voor overleg. Maar ook bij de gewone man was hij zeer gezien vanwege zijn vriendelijkheid en naastenliefde. Hij was het die het immense kloostercomplex van Cluny bouwde; thans is daar nog een schamele vleugel van over, en dat is op zich al een imposant gebouw. In 1095 kwam paus Urbanus II († 1099; feest 29 juli), zelf een oud-monnik van Cluny, het altaar inwijden. Destijds was de kloosterkerk van Cluny na de Sint-Pieter in Rome de grootste van de christenheid, en met haar 180 meter de langste ter wereld. Daarnaast stichtte Hugo te Marcigny een gasthuis, waar hij herhaaldelijk eigenhandig de melaatsen kwam verzorgen en verplegen. Hugo stierf op 85-jarige leeftijd.

In 1121 werd hij heilig verklaard. In 1574 werd zijn stoffelijk overschot op een paar fragmenten na in zijn geheel door de Hugenoten vernietigd.

Hij wordt afgebeeld in kazuifel met een boek in de hand.

Hij is de patroon van Anglure-sur-Dun. In de 18e eeuw kende men er nog het gebruik om op zijn feestdag een beeltenis van hem op een brancard door de stad te dragen. De dragers waren priesters die minstens in Marcigny geboren moesten zijn. Maar langs de kant wezen de toeschouwers hen spottend na met de kreet: 'Kijk, de ezeltjes van Sint Hugo'. Toen hebben ze van lieverlee bedankt voor de eer.

Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen koorts.