Pontius van Cimiez

Hij was afkomstig uit Rome, waar zijn vader senator was. Toen hij eens in alle vroegte naar zijn leermeester onderweg was, hoorde hij uit een huis een zacht gezang komen, alsof op grote afstand een hele menigte prachtige liederen zong. Maar de woorden kon hij goed verstaan: 'Zij hebben een mond, maar kunnen niet spreken; zij hebben ogen, maar kunnen niet zien...; hun makers zijn al precies hetzelfde, evenals degenen die erop vertrouwen...' : flarden uit psalm 115.

Hij was onder de indruk, omdat hij voelde dat deze woorden de waarheid bevatten. Nu begon hij op de deur van dat huis te bonzen, die de christenen uit voorzorg en eerbied voor de mysteries die waren toevertrouwd, gesloten hielden. Maar omdat hij nog maar een kind was, liet men hem binnen. Daar vroeg hij of zij hem het hele lied wilden leren over 'onze God die in de hemel is en alles volvoert naar zijn welbehagen' . En hij vertelde, dat het lied volkomen waar was, want maar al te vaak had hij gezien, hoe de Romeinse godenbeelden op hun plaats werden verankerd om te voorkomen, dat ze omvielen of zouden worden gestolen. Toen de dienstdoende priester zag, hoe vlug van begreep hij was en hoe gretig hij dit alles in zich opnam, maakte hij hem tot geloofsleerling en begon hem op de doop voor te bereiden.

Thuisgekomen vertelde de jongen zo enthousiast aan zijn vader wat hij meegemaakt had, dat de man er nieuwsgierig naar werd, onderzoek deed en zich ook aanmeldde als geloofsleerling. Uiteindelijk werden beiden gedoopt.

Toen enige jaren later de christenvervolgingen uitbraken onder keizer Valerianus (253-260), was zijn vader al gestorven. Pontius verkocht alles wat hij bezat en vluchtte naar de stad Cimiez in het noorden van Italië; daaruit zou zich later de Zuid-Franse stad Nice ontwikkelen. Tenslotte kregen ze hem toch te pakken en stierf hij omwille van Christus de marteldood.

Hij wordt soms verward met diaken Pontius die getuige was van Cyprianus' marteldood in Carthago. Bovendien is het ook lang niet zeker dat mede door zijn toedoen keizer Philippus tot het christendom zou zijn bekeerd, zoals sommige legenden beweren; zelfs de bekering als zodanig is in het geheel niet zeker.

Ten tijde van Karel de Grote werd op de plaats waar hij begraven lag, het benedictijnenklooster St-Pons gesticht. Zijn relieken werden overgebracht naar het naar hem genoemde klooster St-Pons in de Languedoc. Daaruit groeide de plaats St-Pons-de-Thomières. Ook in de Spaans-Catalaanse stad Barcelona geniet hij verering.

Naast St-Pons is hij patroonheilige van het Bourgondische plaatsje Baugy; in vroeger tijden ook van St-Point, maar daar wordt sinds de 16e eeuw zijn plaats ingenomen door Sint Donatus. Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen luis en andere parasieten alsmede tegen maanziekte.