Aegidius Rodriguez van Santarém

Hij werd in 1185 geboren in de Portugese plaats Vaozela. Zijn vader heette Rodriguez Vagliaditos en was er commissaris van de koning. Op jonge leeftijd was Aegidius reeds abt geworden van een steenrijk klooster te Coïmbra. Maar zijn medebroeders zagen hem nooit bidden en ook in het koorgebed verscheen hij niet. Hij had er zijn zinnen op gezet de geheimen van deze wereld te doorgonden en daarom hield hij zich alleen maar bezig met het bestuderen van medicijnen en alchemie. Daarbij schijnt hij ook necromantie gepractiseerd te hebben.

Omdat hij ervan overtuigd was, dat ze er op de beroemde universiteit van Parijs veel meer van afwisten dan in Portugal, liet hij de leiding van het klooster over zijn prior, trad uit en ging op weg naar Frankrijk. Onderweg - zo zegt het verhaal - kwam hij de duivel tegen. Deze beloofde hem dat hij alles zou kunnen bereiken wat hij maar wilde, als hij aan hem zijn ziel verkocht. Hij hoefde slechts het contract te tekenen, dat eindigde met de woorden: 'Van nu af ben ik niet langer kind van God, maar van de duivel. Hij op zijn beurt belooft hierbij plechtig, dat hij mij alles op deze aarde zal geven wat mijn hart begeert.' Aegidius tekende en de duivel verdween met het contract.

Maar in Parijs was er niemand die hem verder kon helpen, en ook de duivel bleek zijn beloften niet na te komen. Hij werd steeds somberder en verviel in duistere wanhoop. Reeds dacht hij erover een eind aan zijn leven te maken, toen hij 's nachts een droom kreeg. Daarin stond hij op het kerkhof van zijn eigen abdij; er dansten spoken op de grafstenen, terwijl ze krijsten: "Wat zal het slecht met je aflopen, als je je niet bekeert." In wanhoop begon hij de Heilige Maagd aan te roepen. Daarop verdwenen de spoken met de woorden: "Wie bidt tot de heilige Maagd Maria, gaat nooit verloren."

Onmiddellijk stond hij op en begon te bidden. Hij verliet Parijs om terug te keren naar Portugal en maakte van zijn tocht een bedevaart. Onderweg kwam hij een dominicaner pater tegen. Hij biechtte bij hem en de pater verloste hem van de duivelse bezetenheid. Hij raadde hem aan in te treden bij de dominicanen . In Spanje aangekomen trad hij in bij de dominicanen te Palencia. In 1221 legde hij zijn geloften af.

Na enige tijd werd hij overgeplaatst naar de Portugese plaats Santarém en leidde er een leven van boete en berouw. Toen hij zich op een dag naar de kloosterkerk begaf voor het koorgebed en zijn vaste plaats tussen de monniken innam, trof hij op de zitting van zijn bank een officieel document aan. Het was het contract, dat hij indertijd met de duivel had gesloten en dat de heilige Maagd uit de handen van de duivel had weten los te krijgen.

Lange tijd woonde hij in Santarém. Als hij erop uitgestuurd werd om te preken, viel het de toehoorders op, dat hij zo'n innerlijke vrede uitstraalde. Die vredigheid verliet hem nooit; niets was in staat hem uit zijn evenwicht te brengen. Men zegt, dat hij het klaarspeelde om zelfs de meest verstokte zondaars op het rechte pad terug te brengen... Hij werd zelfs tot provinciale overste van de dominicanen gekozen.

Uiteindelijk is hij vroom in de Heer overleden, zonder overigens ooit bereikt te hebben, dat hij alle geheimen van deze wereld wist te doorgronden. In 1748 werd hij zalig verklaard.