Isidorus van Madrid

Isidorus was een eenvoudige boerenknecht. Hij was getrouwd met Maria de la Cabeza († 1200; feest 8 september), even eenvoudig en vroom als hijzelf, en later eveneens heilig verklaard.

Haar hoofd wordt vereerd in het klooster van Santa Maria de Rio Jarma; vandaar dat zij daar bekend staat onder de naam ‘Maria de la Cabeza’ (= Maria 'van het Hoofd').

Zijn heiligheid sprak zo tot de verbeelding van zijn tijdgenoten dat er over hem allerlei wonderlijke verhalen de ronde deden. Zijn baas wilde er nu wel eens het zijne van weten en ging op onderzoek uit. Hij had gehoord dat Isidorus zijn werk verwaarloosde omdat hij veel te veel tijd besteedde aan zijn gebeden.

Inderdaad trof hij hem biddend in een kerkje aan. Maar tegelijkertijd zag hij tot zijn stomme verwondering dat twee engelen in zijn plaats het land aan het ploegen waren achter een span blinkend witte paarden.

Isidorus gaf soms zoveel graan te vreten aan de vogels, dat het de spotlust opwekte van zijn medeknechten. Als hij zo doorging, kwam hij straks nog met lege balen bij de molenaar aan. Maar toen puntje bij paaltje kwam, bleken de balen van Isidorus twee keer zoveel graan te bevatten als die van zijn collega's.

Eens was hij uitgenodigd op een boerenmaaltijd. Omdat hij te laat was, had men een portie voor hem apart gehouden. Maar hij had zoveel arme lieden meegebracht, dat er voor ieder nog niet één hele hap zou overschieten, als ze allemaal iets zouden krijgen. Toch stond Isidorus erop om te delen met de armen. En de overvolle schalen raakten niet leeg.

Hij ligt begraven in de San-Andreakerk te Madrid. Zijn verering nam een grote vlucht sinds koning Filips III van Spanje op Isidorus' voorspraak genas van een zeer ernstige ziekte.

Hij is patroon van de stad Madrid; ook van de boeren en tuinders. Bij grote droogte roept men zijn voorspraak in om regen.

Hij wordt afgebeeld als boer, met een hak of een spade; met een bundel vruchten of een korenschoof. Engelen ploegen achter een span witte paarden of ossen, terwijl Isidorus zich tot God heeft gewend (met een rozenkrans, gebedenboekje of alleen maar in zijn lichaamshouding).

Soms wordt ook zijn vrouw op deze dag gevierd. ¹⁰⁶