Brendan de Zeevaarder

Brendan (ook Bramdan , Bran , Brandan , Brandanus , Brandon , Brannock , Brénainn mac Findloga {= de zoon van Finlug}, Brénainn moccu Alti {de achterkleinzoon van Alti}, Brendanus , Brindanus of Broladre ) van Clonfert (ook van Clúana Ferta , van Ierland , de Jongere , Junior , van Llancarvan , de Reiziger , van St-Malo , Voyager , van Wales of de Zeevaarder ), Annaghdown (Galway), Ierland; abt; † ca 578 .

Rond 486 geboren in de Ierse plaats Kerry in het graafschap Galway werd hij opgevoed door Sint Ita († 650; feest 15 januari) van Ierland. Er zijn ook bronnen die zeggen dat hij vanaf zijn zesde jaar tot aan zijn priesterwijding leerling was bij St-Erc in Slane († ca 512; feest 2 november). Later zou hij nog leerling zijn geweest bij Sint Finnian in Clonard († ca 549; feest 12 december) en Sint Gildas in Llancarvan in Wales († 570; feest 29 januari). Hij stichtte meerdere kloosters in Ierland, waarvan Clúain Ferta (Clonfert) in Connacht het belangrijkst was. De langste tijd van zijn leven was hij abt en schreef in die hoedanigheid een regel voor zijn monniken.

Hij is beroemd geworden door het middeleeuwse verhaal 'Navigatio Sancti Brendani' (= 'Van den reise van Sinte Brandaan'), een mythisch verhaal vol wonderbaarlijke gebeurtenissen over een boottocht vanuit Ierland naar het 'Land van Belofte' in het westen, waaruit latere geleerden de conclusie hebben getrokken dat Sint Brandaan met zijn monniken reeds in de zesde eeuw Amerika moet hebben bezocht.

De vuurtoren 'Brandaris' op het eiland Terschelling is naar hem genoemd. Dat komt, omdat Brendan patroon is van reizigers, schippers en zeelieden. Daarnaast wordt zijn voorspraak ingeroepen tegen brand (tijdens zijn tocht beschermde hij de bemanning tegen het vuur van de hel).