Venantius van Camerino

Geschiedkundig gesproken is er niets met zekerheid over hem bekend.

Volgens de overlevering was hij een jongen van 15 of 17 jaar, die tijdens de christenvervolgingen van keizer Decius (249-251) te Camerino bij Ancona na hevige folteringen te hebben ondergaan de marteldood stierf omwille van Christus.

De legende plaatst tegenover de heilige onschuld van de jonge martelaar het monsterlijke geweld van de machthebbers. Zij geselden hem, schroeiden hem met fakkels, hingen hem ondersteboven op boven een vuur, sloegen zijn tanden uit zijn mond, braken zijn kaak, wierpen hem voor de leeuwen (die hem overigens geen haar krenkten: die niet! zij vlijden zich als lammetjes bij hem neer en likten zijn voeten), wierpen hem van een steile rots om hem tenslotte met het zwaard het hoofd af te slaan.

Omstamders zouden door dit alles zo onder de indruk zijn geraakt van Venantius' standvastigheid, dat zij zich tot Christus bekeerden. Daarop ondergingen zij op hun beurt de marteldood. Volgens de legende waren dit er twaalf...!

Daarmee onderstreept de legende nog eens, hoezeer deze jongeman aan Jezus zelf deed denken.

Met historische zekerheid gaat zijn verering terug op de 5e of 6e eeuw.
Paus Clemens X († 1676) was vóór zijn pausbenoeming bisschop geweest van Camerino. Uit devotie tot de plaatselijke heilige gaf hij hem een eigen officie en verhoogde de rang van zijn feest.
Sinds de liturgische hervorming van 1969 is hij van de algemene heiligenkalender afgevoerd, maar zijn verering wordt op plaatselijk niveau nog steeds toegestaan en erkend.

Hij is patroonheilige van Camerino.
Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen oorpijn.