Thaleleus van Aegea met Asterius en Alexander

Thaleleus was afkomstig uit Libanon; volgens de overlevering heette zijn vader Berucius en zijn moeder Romylia. Hij zou pas achttien jaar geweest zijn, toen hij zich als arts vestigde in Aegea. Hij was aantrekkelijk om te zien, knap, goedgebouwd en had rossig haar. Zo wordt hij althans beschreven in het grotendeels legendarische verslag dat er van zijn marteldood bestaat.

Tijdens de regering van keizer Numerianus (285) werd hij omwille van zijn geloof in Christus gevangen genomen, aan een verhoor onderworpen en blootgesteld aan wrede folteringen. Twee beulen, Asterius en Alexander, kregen de opdracht een gat door zijn knieschijf te boren, er een touw doorheen te halen en hem zo aan een boom op te hangen. Maar in plaats daarvan boorden zij een gat in een plank en hingen die in een boom, alsof de goede God hen van hun gezichtsvermogen had beroofd, aldus de gelovige verslaggever. De rechter meende natuurlijk niet anders of zij hadden dat expres gedaan en gaf opdracht hen voor straf een geseling toe te dienen. Tijdens die behandeling begonnen zij plotseling te schreeuwen dat Jezus leefde, en dat Hijzelf hen bijstond: "Wij geloven in Hem en lijden voor hem." Onmiddellijk liet de rechter hen voorgoed het zwijgen opleggen door een zwaardslag.

Het verhaal wil dat de rechter toen zelf de boor ter hand nam om de door hem bedachte foltering uit te voeren. Maar op dat moment verlamde zijn hand; er was geen beweging meer in te krijgen. Nu smeekte hij Thaleleus hem te genezen. Thaleleus keerde zich in tot zichzelf en op zijn gebed werd de rechter inderdaad van zijn ongemak verlost.

Nu werd Thaleleus in het water geworpen. Toen dat ook niet het gewenste resultaat opleverde, gaf men hem prijs aan de wilde dieren. Maar die kwamen als makke lammetjes zijn voeten likken. Uiteindelijk werd hij met het zwaard onthoofd.

In de oosterse kerk wordt hij vereerd als patroon van de artsen.